مامنتظرمنتقم فاطمه هستیم

امام صادق علیه السلام  در سفارش‏هاى خود به عبدالله بن جندب پس از هشدار بهشیعیاننسبتبه دام‏هاى شیطان، ویژگى‏هاى برجسته دوستان حقیقى خود را برمى‏شماردکهعبارت است از:

 

 

  توجه آخرت 

«لقد جلت الاخرة فى اعینهم حتى ما یریدون بها بدلا... و انما کانت الدنیا عندهم بمنزلة الشجاع الارقم والعدو الاعجم‏»؛ آخرت ‏در نگاه آنها بسیار بزرگ است، به اندازه‏اى که چیزى را با آن‏عوض نمى‏کنند... و دنیا نزد آنها همانند مار گزنده و دشمن بى‏زبان‏ است.

بر هر مسلمانى که ما را مى‏شناسد، سزاوار است که کردارش را در هر شبانه روز بر خود عرضه دارد و به محاسبه آنها بپردازد، تا اگر کار نیکى در آنها دید، برآنها بیفزاید و اگر کردار بدى در اعمال خود مشاهده کرد، از آن ها توبه کند، تا دچار ذلت و خوارى روز قیامت نگردد.

پیروان حقیقى و دوستان واقعى خاندان نبوت علیهم السلام به چیزى‏ جز آخرت نمى‏اندیشند و تمام کردارها و رفتارهاى خود را با نگاه ‏به آخرت مى‏سنجند. دنیا در نظر مؤمن وسیله‏اى است ‏براى رسیدن به ‏هدفى بزرگ که همان زندگى جاودان آخرت است. دوستان حقیقى اهل ‏بیت ‏علیهم السلام از مواهب دنیوى بهره مى‏برند، اما هرگز زندگى ‏جاودان را با زندگى گذراى دنیا عوض نمى‏کنند.

 

  انس با خدا 

«انسوا بالله واستوحشوا مما به استاءنس المترفون‏»؛ آنها با خدا انس گرفته‏اند و از آنچه که مال اندوزان به آن انس‏ گرفته‏اند، در هراسند.

مومنان از نعمت‏هاى الهى بهره مى‏برند اما به آنها وابسته ‏نمى‏شوند. وابستگى به مال دنیا موجب بندگى انسان در برابرمادیات خواهد شد. زراندوزان هماره به ثروت خود وابسته‏اند وشیعیان واقعى با یاد خدا آرامش مى‏یابند.

شیعیان ما با دشمنان همسایگى نمى‏کنند و اگر از گرسنگى بمیرند، چیزى از آنها نمى‏خواهند.

حضرت صادق علیه السلام پس از برشمردن این دو ویژگى مهم، فرمود: «اولئک‏ اولیائى حقا بهم تکشف کل فتنه و ترفع کل بلیه‏»؛ آنها دوستان ‏حقیقى من هستند. به وسیله آنها فتنه شکست مى‏خورد و گرفتارى‏ها برطرف مى‏شود.

  حسابرسى خود 

«حق على کل مسلم یعرفنا ان یعرف علمه فى کل یوم و لیلة على‏ نفسه فیکون محاسب نفسه فان راى حسنه استزاد منها و ان راى ‏سیئه استغفر منها، لئلا یخزى یوم القیمه‏»؛بر هر مسلمانى که ما را مى‏شناسد، سزاوار است که کردارش را در هر شبانه روز بر خود عرضه دارد و به محاسبه آنها بپردازد، تا اگر کار نیکى در آنها دید، برآنها بیفزاید و اگر کردار بدى در اعمال خود مشاهده کرد، از آنها توبه کند، تا دچار ذلت و خوارى روز قیامت نگردد.

اگر شیعیان ما استقامت کنند، فرشتگان دست در دست آنها مى‏گذارند، ابرهاى سفید(رحمت) برآنها سایه مى‏افکند، چون روز درخشنده و تابناک مى‏شوند، از زمین و آسمان روزى مى‏خورند و آنچه ‏از خدا بخواهند، خداوند به آنها عطا مى‏کند.

  سخاوت 

«یابن جندب! ان شیعتنا یعرفون بخصال شتى: بالسخاء والبذل ‏للاخوان‏»؛ اى پسر جندب! همانا شیعیان ما به چند خصلت ‏شناخته ‏مى‏شوند: به سخاوت و بخشش به برادران.

  خواندن پنجاه رکعت نماز و رعایت وقت نماز 

« و بان یصلوا الخمسین لیلا و نهارا... و یحافظون على‏ الزوال‏»؛شیعیان ما در شبانه روز پنجاه رکعت نماز مى‏خوانند و توجه به ‏وقت نماز ظهر(خواندن نماز اول وقت) دارند.

  دورى از پرخاش و داد و فریاد 

«لایهرون هریرالکلب‏»؛ شیعیان ما همانند سگ زوزه-  فریاد -نمى‏کشند.

  دورى از طمع 

«ولا یطمعون طمع الغراب‏»؛ شیعیان ما همانند کلاغ طماع و حریص ‏نیستند.

  دورى از دشمنان 

«ولا یجاورون لنا عدوا ولا یساءلون لنا مبغضا ولو ماتوا جوعا»؛شیعیان ما با دشمنان همسایگى نمى‏کنند و اگر از گرسنگى بمیرند، چیزى از آنها نمى‏خواهند.

  دقت در خوراک 

«شیعتنا لا یاکلون الجرى... ولا یشربون مسکرا»؛ شیعیان ما مارماهى نمى‏خورند... و شراب نمى‏نوشند.

در برخورد با گناهکاران باید با سخنان نیکو و گفتن خوبى‏هاى‏آنان، امید مرده در آنها را زنده کرد و از خشونت، گفتار ناروا و بازگو نمودن لغزش‏هاى آنها پرهیز کرد؛ زیرا چنین برخوردهایى ‏مجرمان را از پیمودن راه درست ناامید و نسبت ‏به دین و آموزه‏هاى ‏آن گریزان مى‏سازد.

  برگزیده‏اى از سایر سفارش‏ها 

  آثار استقامت 

«یابن جندب لو ان شیعتنا استقاموا لصافحتهم الملائکه ولا ظلهم ‏الغمام ولا شرقوا نهارا ولا کلوا من فوقهم و من تحت ارجلهم و لما سالوا الله الا اعطاهم‏.»

اگر شیعیان ما استقامت کنند، فرشتگان دست در دست آنها مى‏گذارند، ابرهاى سفید(رحمت) برآنها سایه مى‏افکند، چون روز درخشنده و تابناک مى‏شوند، از زمین و آسمان روزى مى‏خورند و آنچه ‏از خدا بخواهند، خداوند به آنها عطا مى‏کند.

  شیوه برخورد با گناهکاران 

1- گفتن خوبى‏ها و پرهیز از سخن ناروا.

«یابن جندب لاتقل فى‏المذنبین من اهل دعوتکم الا خیرا»؛ اى پسرجندب! به گناهکاران از همکیشان خود جز خوبى و نیکویى چیزى مگو.

در برخورد با گناهکاران باید با سخنان نیکو و گفتن خوبى‏هاى‏آنان، امید مرده در آنها را زنده کرد و از خشونت، گفتار ناروا و بازگو نمودن لغزش‏هاى آنها پرهیز کرد؛ زیرا چنین برخوردهایى ‏مجرمان را از پیمودن راه درست ناامید و نسبت ‏به دین و آموزه‏هاى ‏آن گریزان مى‏سازد.

  2- در خواست توفیق براى گناهکاران 

«واستکینوا الى الله فى توفیقهم‏»؛ توفیق آنها را خاضعانه از خداوند بخواهید.

  3- در خواست توبه براى گناهکاران 

توبه از حالات سازنده انسان است که انجام دهنده آن محبوب خداوند است:

«ان الله یحب التوابین‏»؛ خداوند کسانى که بسیار توبه مى‏کنند را دوست دارد.(1)

توبه روشى است که امام صادق علیه السلام براى پاکسازى گناهکار توصیه‏ کرده است. شیعیان واقعى باید از خدا بخواهند که گناهکاران از کردار ناشایست ‏خود پشیمان شوند و به سوى خدا بازگردند، زیرا خداوند بسیار توبه ‏پذیر و بخشنده است؛ «ان الله هوالتواب ‏الرحیم‏.»(2)

اى پسر جندب! با کسى که از تو بریده، وصل کن؛ به کسى که چیزى ‏به تو نداده، چیز بده؛ با کسى که به تو بدى کرده، خوبى کن؛ به ‏کسى که به تو دشنام داده، سلام کن؛ با کسى که با تو دشمنى کرده، انصاف داشته باش و از کسى که به تو ظلم کرده، در گذر، همچنان‏ که دوست دارى از تو در گذرند. از گذشت‏ خداوندنسبت به خودت عبرت‏ بگیر. آیا نمى‏بینى خورشید خداوند بر خوبان و بدان مى‏تابد و بارانش بر صالحان و مجرمان نازل مى‏شود؟

  راه بهشتى شدن 

حضرت امام جعفر صادق علیه السلام سه راه را فراروى جویندگان بهشت قرار داده است:

1- پیروى از ائمه علیهم السلام .

2- برائت از دشمنان.

3- سخن گفتن آگاهانه و سکوت هنگام نا آگاهى.

«فکل من قصدنا و تولانا و لم یوال عدونا و قال ما یعلم و سکت‏ عما لایعلم او اشکل علیه فهو فى‏الجنه‏»؛هر کس جویا و پیرو ما باشد و از دشمنان ما پیروى نکند و چیزى‏ که مى‏داند، بگوید و از آنچه که نمى‏داند، یا بر او مشکل (مشتبه)است، سکوت کند، در بهشت است.

 

ارزش سکوت

 

«علیک بالصمت، تعد حلیما، جاهلا کنت او عالما، فان الصمت زین ‏لک عندالعلماء و سترلک عند الجهال»؛عالم باشى یا جاهل، خاموشى را برگزین تا بردبار به شمار آیى؛زیرا خاموشى نزد دانایان زینت و در نزد نادانان پوشش است.

  دورى جستن از عقاید منحرف 

خطر بدعت‏ها، گرایش‏هاى منحرف و قرائت‏هاى ناصواب از دین، همیشه ‏متوجه جوامع شیعى بوده است.

«یابن جندب! بلغ معاشر شیعتنا و قل لهم: لاتذهبن بکم ‏المذاهب‏»؛ اى پسر جندب! به شیعیان ما بگو؛ مبادا عقاید منحرف، شما را از مذهب خودتان بیرون برد.

  نشانه‏هاى ناتوانى 

«قد عجز من لم یعد لکل بلاء صبرا و لکل نعمه شکرا و لکل عسریسرا»؛ ناتوان است کسى که براى هر بلایى صبرى، براى هر نعمتى ‏شکرى و براى هر سختى آسانى آماده نکند.

  کردارهاى برتر 

«یابن جندب! صل من قطعک، واعط من حرمک، و احسن الى من اساءالیک، و سلم على من سبک، و انصف من خاصمک، واعف عمن ظلمک، کماانک تحب ان یعفى عنک، فاعتبر بعفوالله عنک، الا ترى ان شمسه‏ اشرقت على الابرار والفجار و ان مطره ینزل على الصالحین والخاطئین.»

اى پسر جندب! با کسى که از تو بریده، وصل کن؛ به کسى که چیزى ‏به تو نداده، چیز بده؛ با کسى که به تو بدى کرده، خوبى کن؛ به ‏کسى که به تو دشنام داده، سلام کن؛ با کسى که با تو دشمنى کرده، انصاف داشته باش و از کسى که به تو ظلم کرده، در گذر، همچنان‏ که دوست دارى از تو در گذرند. از گذشت‏ خداوندنسبت به خودت عبرت‏ بگیر. آیا نمى‏بینى خورشید خداوند بر خوبان و بدان مى‏تابد و بارانش بر صالحان و مجرمان نازل مى‏شود؟

  اساس اسلام 

آخرین جمله از سفارش‏هاى امام صادق علیه السلام به ابن جندب درباره اهمیت ‏و ارزش محبت اهل‏بیت علیهم السلام است.

« لکل شیى‏ء اساس و اساس الاسلام حبنا اهل‏البیت‏»؛ هر چیزى را پایه‏اى است و پایه اسلام، محبت ما، اهل بیت علیهم السلام است.

پى‏نوشت ها:

1- بقره، آیه 222.

2- توبه، آیه 118.

منبع :

ماهنامه کوثر شماره 40، نویسنده : على محمدى.

+نوشته شده در ۱۳۸٩/٧/۱۱ساعت۱٠:٢٦ ‎ب.ظتوسط احمدسلیمانی فر | منتظران ()